Przyrodnicza historia Gorców zapisana w krajobrazie
Celem całego przedsięwzięcia projektowego jest pokazanie znaczenia krajobrazu w kontekście bioróżnorodności i podkreślenie potrzeby jego ochrony i w takiej właśnie perspektywie przeprowadzono prelekcje prezentujące drukowany efekt działań pracowników naukowych czołowych uczelni z południa Małopolski oraz GPNu. Niezwykle klimatyczna opowieść wygłoszona spokojnym głosem przez dr hab. inż. Pawła Czarnotę, prof. UR (redaktora książki), poparta przecudnej urody fotografiami, przeniosła wszystkich w gorczańskie ostępy. To była niezapomniana podróż i niezwykłe doznania. Na „afterku” można było skorzystać z przebywania w tak zacnym towarzystwie i upolować osobiste dedykacje oraz autografy współautorów tej naukowej pozycji. Swoje pierwsze kroki skierowaliśmy do dr. inż. Janusza Tomasiewicza, wieloletniego dyrektora GPN, który w 2021 r. podpisał w imieniu tej instytucji partnerstwo z Zagórzańskimi Dziedzinami. Ustawiliśmy się też w kolejce do tego, którego głos urzekł nas na początku spotkania (prof. Czarnoty), dr hab. inż. Agnieszki Ziernickiej – Wojtaszek, prof. URK, dr. hab. Łukasza Przybyłowicza, mgr. Zbigniewa Żurka i Marioli Stefanik. Nie odmówiliśmy sobie przyjemności poproszenia o autograf mgr. inż. Marka Kurzeję, dyrektora Gorczańskiego Parku Narodowego, oczywiście wszystko udokumentowaliśmy fotograficznie, a do zapozowania do zdjęć zaprosiliśmy m. in. Krystynę Tomasiewicz i Annę Kurzeję, edukatorki GPN, kreatorki Zagórzańskich Dziedzin, czy Martę Mleczko vel Trasa dla bobasa i Michała Fiedora (przewodników). Ucięliśmy sobie również krótką pogawędkę z dawno nie widzianymi przewodnikami: Anną Płachczewską – Rogozińską i Piotrem Rogozińskim. W rękach każdy z nas dumnie dzierżył nową, pachnącą jeszcze drukiem książkę i jak trofeum traktował poczynione w niej zapiski. Teraz, po jej lekturze, mamy powinność przekazywać tę wiedzę dalej.
Magda Polańska

















































